WIADOMOŚCI

10 listopad 2010
Uprawa kozłka lekarskiego
Uprawa kozłka lekarskiego

Kozłek lekarski (zwany walerianą) ma w Polsce bogatą tradycję uprawy. Wyselekcjonowana grubokorzeniowa forma kozłka, znana jako odmiana Lubelska należy do gatunku botanicznego kozłek szerokolistny Valeriana officinalis var. latifolia (tenuifolia) i charakteryzuje się dużą liczbą grubych korzeni i dobrą zawartością olejku. Najlepsze warunki do uprawy kozłka stwarzają gleby o umiarkowanej zawartości próchnicy, głębokie i strukturalne, o obojętnym odczynie. Roślina ta wymaga umiarkowanego nawożenia, z zachowaniem właściwych proporcji. Kozłek jest rośliną o długim okresie wegetacji, dlatego na pole wysadza się wcześniej przygotowaną rozsadę. Optymalna obsada wynosi około 60 tys. roślin na hektarze. Zwalczanie chwastów
wydatnie ułatwia stosownie herbicydów. Szkodniki to najczęściej mszyce, skoczki oraz larwy miniarek, żerujące we wnętrzu liści. Zbiory najczęściej przeprowadza się jesienią, pod koniec września lub na początku października. Liście kozłka mają dużą wartość pastewną i mogą być użytkowane jako dodatek do paszy. Korzenie przed suszeniem oczyszcza się z pozostałości liści i gleby, płucze, a następnie rozmieszcza w suszarni cienką warstwą. Plon wysuszonego i doczyszczonego surowca wynosi w dobrych warunkach 3-3,5 t na hektar.

Galeria zdjęć